Speakers & versterkers
Een platenspeler maakt op zichzelf nauwelijks geluid — de naald levert een zwak elektrisch signaal, en dat heeft versterking en speakers nodig om ergens te komen. Hieronder de twee schakels in die keten en waar je bij allebei op let.
Waar let je op bij een versterker?
Het belangrijkste kenmerk om op te letten is een phono-ingang. Zonder die ingang is een platenspeler zonder eigen voorversterker simpelweg niet aan te sluiten — het signaal is dan te zwak en mist bovendien de correctie voor de RIAA-equalisatiecurve die bij het persen van een plaat wordt toegepast. Heeft je versterker geen phono-ingang, dan heb je een aparte phono-voorversterker nodig; zie daarvoor de pagina over kabels en aansluitingen.
Daarna gaat het vooral om vermogen dat past bij je ruimte en speakers: een kleine kamer met compacte boekenplankspeakers vraagt aanzienlijk minder wattage dan een grote woonkamer met forsere speakers. Meer vermogen dan nodig is zelden een probleem, te weinig vermogen hoor je direct terug in een dun, krachteloos geluidsbeeld zodra je harder zet.
Boekenplank of vloerstaand?
Voor de meeste woonkamers zijn compacte boekenplankspeakers de praktische keuze: ze nemen weinig ruimte in, zijn eenvoudiger te plaatsen dan grote vloerstaande speakers, en leveren in een gemiddelde kamer een geluidsbeeld dat weinig onderdoet voor grotere modellen. Plaats ze waar mogelijk los van de muur en op oorhoogte van waar je meestal zit — dat scheelt vaak meer in de uiteindelijke geluidskwaliteit dan het prijsverschil tussen twee speakersets.
Actief of passief?
Passieve speakers, zoals hierboven, hebben altijd een aparte versterker nodig. Actieve speakers hebben de versterker al ingebouwd en zijn daarmee eenvoudiger in gebruik, maar bieden minder flexibiliteit als je later een andere versterker of speakerset wilt combineren. Voor wie graag met de opstelling blijft experimenteren is de gescheiden route — losse versterker plus passieve speakers — daarom meestal de verstandigere keuze.