Wereldmuziek op vinyl platen, buiten de westerse hitlijst
Wereldmuziek is een verzamelnaam voor muziektradities die buiten de gangbare westerse hitlijsten vallen, en juist dat maakt het een genre waar vinyl platen bij uitstek geschikt voor zijn: veel van deze muziek is oorspronkelijk opgenomen en uitgebracht in een tijd dat vinyl de enige standaard was. Een aantal platen, van Kingston tot Havana, die de moeite van het opzoeken waard zijn.
Jamaica: reggae
Bob Marley bracht het Jamaicaanse reggaegeluid naar een wereldwijd publiek, en Legend blijft de meest gangbare eerste kennismaking — een verzamelalbum dat de belangrijkste nummers uit zijn carrière samenbrengt.
Nigeria: Afrobeat
Fela Kuti smeedde in de jaren zeventig Amerikaanse funk en jazz samen met West-Afrikaanse ritmes tot Afrobeat — lange, hypnotiserende composities die vaak een hele kant van een plaat in beslag nemen. Gentleman is daarvan een goed toegankelijk startpunt.
Mali: woestijnblues
Ali Farka Touré combineerde Malinese traditionele muziek met een gitaarstijl die westerse luisteraars onmiddellijk aan Amerikaanse bluesmuziek deed denken — niet toevallig, want beide tradities delen een gemeenschappelijke wortel in West-Afrika.
Frankrijk/Spanje: mengvormen
Manu Chao's Clandestino mengt Franse, Spaanse en Latijns-Amerikaanse invloeden tot een geluid dat zich lastig in één hokje laat plaatsen — precies het soort grensoverschrijdende muziek waar de term "wereldmuziek" oorspronkelijk voor bedoeld was.
Cuba en Kaapverdië
Buena Vista Social Club bracht de Cubaanse son-traditie decennia na haar hoogtijdagen opnieuw onder de aandacht, terwijl Cesária Évora vanaf Kaapverdië de morna — een melancholische, aan de fado verwante stijl — internationaal op de kaart zette.
